De regen stroomt van de daken en ik trek mijn hardloopschoenen aan. Sommige mensen zouden op de bank blijven zitten, maar er is een groepje enthousiastelingen die met mooi weer, sneeuw en regen lekker naar buiten gaat om te trainen. Ik doe met ze mee en ga lekker bootcampen.

Dat betekent een uurtje hardlopen, push-ups, sit-ups, kikkersprongen en nog veel meer. We maken gebruik van alles wat voor handen is, fietsenrekken, trappen en muren en liggen in het gras of op de grond. We doen High Intensity Interval Training, kort en explosief sporten om onze lichamen zoveel mogelijk uit te dagen.

Tegenwoordig ben ik zelf gecertificeerd Bootcampclub instructeur. Alhoewel in ruste. Ik geef momenteel geen les.

Trainen, sporten, ik heb er altijd iets tegen gehad. Het is een gedoe, je moet je inspannen en er is weinig lol aan. Gelukkig is het fit zijn is wel erg fijn. Nu train ik met een gezellige club en dat maakt het leuk. In de afgelopen jaren hebben we een tal van runs gedaan en een aantal evenementen bezocht en als je dan geen conditie hebt is het afzien of zelfs onhaalbaar. Mooi om fit te zijn dus!

Dit soort evenementen begon met de Mud Masters Obstacle run in het najaar van 2012 waar we met een groepje bootcampers voor gingen trainen. Daarna kwamen nog vele andere runs, hieronder de runs die ik heb gedaan met de meest recente bovenaan.

22 september 2013 – De Dam tot damloop

Van de dam in Amsterdam lopen naar Zaandam en dat 10 Engelse mijlen lang oftewel 16,1km. Het is een hele populaire run waarbij je over plekken loopt wat normaal verboden is voor voetgangers om te komen. Het was voor mij een hele omschakeling van rennen van obstakel naar obstakel en nu alleen maar rennen. Gelukkig maken de mensen lang de kant er een feestje van, want eigenlijk is alleen hardlopen best saai 😛 Nee serieus, het was leuk! Ik ga zo volgend jaar weer! Een ideetje van de sfeer zie je hier:

8 september 2013 – Fisherman’s Friend Strongmanrun

Van alle runs was fit bijna de saaiste. Hij was redelijk uitdagend, maar de obstakels waren weinig afwisselend. Daarnaast startten we met 8.000 man tegelijk. Het duurde tien minuten voordat we de start over konden wandelen. Het was veel te druk en een aantal obstakels konden het ook niet aan. Toch leuk om het te doen. Ik had mijn GoPro mee en heb er wat beelden geschoten die je in het onderstaande filmpje kan zien.

8 juni 2013 – Strong Viking Run

Deze run is vrij uitgebreid geregeld, ze maken hun eigen theme-song en het terrein bestaat uit een paar delen waar je je kan vermaken. Er is zelfs een massage-tent waar je de melkzuren weer uit je spieren kan laten masseren. De obstakels is een combinatie van het water van de Berendonck en allerlei bouwsels. Het zit goed in elkaar, het is niet heel erg zwaar na de Tough Mudder en echt leuk om te doen. Volgend jaar weer! Ik durfde dit keer mijn GoPro mee te nemen en met de theme-song heb ik er een aardig filmpje van gemaakt al zeg ik het zelf.

2 juni 2013 – de Burpee Mile

Ineens kwam het op YouTube voorbij, een burpee mile door een paar stoere mensen. De burpee is een bepaalde oefening waarbij je best veel spieren aanspreekt op zowel kracht als uithouding. Deze oefening wordt gecombineerd met naar voren springen en zo leg je een Engelse mijl af oftewel 1.610 meter. Ik gok dat je zo’n anderhalve meter springt en de Burpee Mile deed ik met een buddy, dus samen maakt je zo’n 1070 burpees, ieder ongeveer 535 stuks. Het was heel zwaar maar samen met Jurjen heb ik het toch gehaald. Hieronder het filmpje;

4 mei 2013 – Tough Mudder bij London

Dit de obstakel runs van de obstakel runs. Hiervan worden filmpjes rondgestuurd om te laten zien hoe stoer Obstacle runs kunnen zijn. Een groepje Mudmatties (zoals wij het groepje noemen dat allerlei runs samen doet) gingen heen en ik kon natuurlijk niet uitblijven. Ik ga mee! Alhoewel ik niet uitzonderlijk getraind heb ben ik er wel redelijk fit heen gegaan. Het was echt heel zwaar. Op een gegeven moment loop je met een gevoel dat je elk moment in huilen uit kan barsten. Ook leerde ik van Roy dat je door moet lopen om lekker in een ritme te raken even stoppen verstijfd je spieren en is het nog zwaarder om door te lopen. Je loopt 12 mijl oftewel 19,32km door bossen, over velden met hele veel uitdagende obstakels.

Toen wij er aan meededen renden we door het bos en begon het te hagelen, iedereen werd er alleen maar vrolijker van en toen het echt los ging en er flinke hagelstenen naar ons werd gesmeten bulderde het bos van iedereen die het uitschreeuwde. Zo gaaf dat ik er nu nog kippenvel van krijg. In 2014 gaan we er weer heen.

17 maart 2013 – de Mudmasters

Deze Mudmasters was wat saai. Het was vooral veel door enkel diep modder lopen. Het hielp waarschijnlijk ook niet dat ik net ziek was geweest. De twaalf kilometers liepen maar langzaam onder me door en de hindernissen hielden me aardig tegen. Ik was blij dat ik uiteindelijk over de finish kwam om dan toch dat biertje te drinken! 🙂

6 oktober 2012 – de Mudmasters

De eerste mudmasters en de eerste obstacle run die ik deed. Het was een heel proces om er te komen omdat we met een club bootcampers er voor trainden. En dat was hard nodig want ik kwam van een gezette jongen (niet echt dik, maar wel dikker) en ging naar een fitte man. Het was steeds maar weer door allerlei sloten en best zwaar maar heel tof om uit te lopen!

Mudmasters finish

laatste (hard)loop-blogposts